شعر فارسی آیات غمزه

هر غنچه وطن‌وطن کند با دل چاک

میلاد عرفان پور — Thu, 09 Apr 2026 22:57:00 GMT

هر غنچه وطن‌وطن کند با دل چاک
هر سبزه زند بوسه بر این پرچم پاک

هر گل که در این بهار خونین رُسته‌ست
لبیک به رهبر است و لبیک به خاک

شیطانِ بزرگ باز در آتش سوخت

امیرعلی گازارپور — Mon, 06 Apr 2026 14:06:00 GMT

جنگنده نه، مُشتی مگس از راه رسید
طوفان شد و شیری سپس از راه رسید

شیطانِ بزرگ باز در آتش سوخت
امدادِ خدایِ طبس از راه رسید

تو تنها نیستی وقتی بیایی

صامره حبیبی — Mon, 06 Apr 2026 13:54:00 GMT

بهار و باغ و باران با تو هستند
شکوه و شوق و ایمان با تو هستند

تو تنها نیستی وقتی بیایی
«سپاهی از شهیدان» با تو هستند

از نام خلیج فارس می‌ترسیدند

حامد طونی — Sun, 05 Apr 2026 04:19:00 GMT

قطره قطره روانه از هر جاده
موج از پی موج، مردم آزاده

از نام خلیج فارس می‌ترسیدند
اقیانوس فارس به راه افتاده

اینجا؛ میدانِ شیرها؛ ایران است:

محمد مرادی — Sat, 04 Apr 2026 16:41:00 GMT

ای خصم بیا، وقت نبرد آمده‌ است
در پستوی خود بخز که مرد آمده‌ است

اینجا؛ میدانِ شیرها؛ ایران است:
برنو به شکار بالگرد آمده است

هر عاقبتی به جز شهادت حیف است

علی مقدم — Mon, 30 Mar 2026 10:59:00 GMT

جز در ره حق، عشق و ارادت حیف است
جز بهر خداوند، رشادت حیف است

از خلعت "عِندرَبّهم" فهمیدم
هر عاقبتی به جز شهادت حیف است

جنگنده‌ی بالای سرت را دیدی؟

حمیدرضا مداح — Mon, 30 Mar 2026 10:50:00 GMT

دل خسته! دل شکسته را بند بزن
چشمانت را به صبح پیوند بزن

جنگنده‌ی بالای سرت را دیدی؟
بالاتر از او خداست، لبخند بزن

در راه تو خانوادگی می‌میریم

صامره حبیبی — Sat, 28 Mar 2026 08:07:00 GMT

سختیم، مگر به سادگی می‌میریم
ما بر سر ایستادگی می‌میریم

با خاک تو خون ما عجین است وطن
در راه تو خانوادگی می‌میریم

این تنگه نبوده جای افراد گشاد!

عباس احمدی — Fri, 27 Mar 2026 03:40:00 GMT

بد سوخته ای، نیاز داری به پماد
پشتت همه جای موشک است و پهباد

می فهمی اگر کمی بخوانی تاریخ:
این تنگه نبوده جای افراد گشاد!

با خنده به خردسالی‌اش خیره مشو

محمد مرادی — Fri, 27 Mar 2026 03:10:00 GMT

پرچم به کف از بیشه‌ی شیر آمده است
با هیبت و اندیشه‌ی شیر آمده است

با خنده به خردسالی‌اش خیره مشو
شیری است که با شیشه‌ی شیر آمده است

این پنج مسیر تا شهادت باز است

میلاد عرفان پور — Wed, 18 Mar 2026 08:49:00 GMT

در کوچهٔ مسدود جهان -در غفلت-
تا چند نشسته‌ای؟ دل بی‌غیرت!

این پنج مسیر تا شهادت باز است:
خدمت، خدمت، خدمت، خدمت، خدمت

فریاد بلندِ جنگ تا پیروزی

هادی فردوسی — Sun, 15 Mar 2026 13:22:00 GMT

از غرّش هر تفنگ تا پیروزی
یک‌ دم نَبُوَد درنگ تا پیروزی

برخیز که در گوش وطن پیچیده‌ست
فریاد بلندِ جنگ تا پیروزی

ای عید! بیا و جمعه دیگر باش

احسان کاوه — Fri, 13 Mar 2026 07:21:00 GMT

ای ماه! بیا و آفتابی‌تر باش
ای جمعه! بیا و جمعه آخر باش

ما منتظر حلول ماه از قدسیم
ای عید! بیا و جمعه دیگر باش

یکبار دگر جوان شده رهبر ما

میلاد عرفان پور — Mon, 09 Mar 2026 17:05:00 GMT

تا سایه‌ی اوست همچنان بر سر ما
از حادثه‌هاست در امان، کشور ما

تا کور شود هرآنکه نتواند دید
یکبار دگر جوان شده رهبر ما

لبخند تو لخته‌لخته پاشید به خاک

صادق رحمانی — Sat, 07 Mar 2026 13:11:00 GMT

شش رباعی از صادق رحمانی برای پرپر‌ شده‌های مدرسه شجره طیبه میناب

مدرسه شجره طیبه میناب در تاریخ شنبه نهم اسفندماه با حمله هوایی امریکایی، صهیونی بمباران شد و در پی آن ۱۶۸ دانش‌آموز پرپر شدند. این رباعی‌ها عرض تسلیتی است به مردم داغدار میناب و بازماندگان.

▫️یک

پیچید صدای بغض در کوچه‌ی باد
کودک وسط حیاط از تاب افتاد
پاشید به روی دفتر نقاشی
آن دست که بوی قلیه‌ماهی می‌داد

▫️دو

تیغ آمد و بر گلوی دختر زد چاک
فریاد کشیدند درختانی پاک
بستند به سنگ دسته‌دسته گل سرخ
صد آینه تکه‌تکه افتاد به خاک

▫️سه

در خنده‌ی تو پرچم ایران خندید
نام تو پرنده‌ای‌ست همنام شهید
آن لحظه که از کبوتران می‌گفتی
پرواز به روی شانه‌هایت بالید

▫️چهار

ناگاه زمین و آسمانی که نبود
شعری که نبود داستانی که نبود
دستی که نبود تا که دستی گیرد
فریاد نبود در دهانی که نبود

▫️پنج

دختر شد گم، جعبه‌مدادش شد گم
لبخند مرا ندیده‌اید ای مردم؟
دنیا دارد گرد سرم می‌چرخد
چون پنکه‌ی سقفی کلاس سوم

▫️شش

ابر آمد و نم‌نمانه بارید به خاک
با چشم تو آفتاب تابید به خاک
لبخند زدی به روی همشاگردی
لبخند تو لخته‌لخته پاشید به خاک

در سوگ شما زبان من بند آمد

ناصر فیض — Wed, 04 Mar 2026 13:29:00 GMT

یک عمر نشسته بود بر درگاهت
آگاه ز روح و جان مرگ آگاهت

چون دید میانه‌ای نداری با مرگ
او رفت و شدی شهید و شد دلخواهت

اندوه تو با هزار ترفند آمد
خشکاند به لب هر آنچه لبخند آمد

در وصف شهید گفته‌ام شعر، زیاد
در سوگ شما زبان من بند آمد

دور از تو قدومِ آتش افروزان باد

علی مویدی — Thu, 08 Jan 2026 06:25:00 GMT

کاشانه ی کوچکت چراغان ای دل!
بارانِ بهاری ات فراوان ای دل!

دور از تو قدومِ آتش افروزان باد
ای کلبه ی مانده زیرِ باران ای دل!

به مناسبت زادروز اقبال لاهوری

صادق رحمانی — Wed, 19 Nov 2025 05:52:00 GMT

هر گام که می‌زنی اگرچه ساده‌ست
گویی سفری به مقصدی آماده‌ست
صیقل بده زنگار دل، آن‌گاه ببین!
آیینه به دست آفتاب افتاده‌ست

هرچند هزار پرسش و اما بود
از این‌جا تا به ناکجا صحرا بود
دنبال «خودی» گرد جهان می‌گشتیم
ما گم شده بودیم و خدا با ما بود

می‌گفت زلال باش، چون باران باش
آشفته‌دل از داغ سپیداران باش
وقتی که شب است و ماه سرگردان است
مانند چراغ در دل توفان باش

می‌گفت که جامه‌ی خودی بر تن کن
از آتش اشتیاق پیراهن کن
می‌گفت افق‌های خودآگاهی را
کبریت بکش، نگاه را روشن کن

هنگامه ی دل کندن جان از تن شد

محمدحسین ملکیان — Sat, 05 Jul 2025 14:55:00 GMT

آن لحظه که حرف ماندن و رفتن شد
هنگامه ی دل کندن جان از تن شد

در اصل چراغ خیمه خاموش نشد
تکلیف جماعت دو دل روشن شد!

دنبال پناهگاه ما می‌گردید؟

علی داوودی — Tue, 01 Jul 2025 13:21:00 GMT

چون تیغ که در معرکه عریان هستیم
کی گم شده‌ایم یا که پنهان هستیم

دنبال پناهگاه ما می‌گردید؟
در خیمه سالار شهیدان هستیم

امشب سبدی ستاره با خود دارم

صادق رحمانی — Wed, 25 Jun 2025 07:18:00 GMT

این موج که از کناره برمی‌گردد
در این شب پرستاره برمی‌گردد
دلبسته بوالخیر شد این کفتر جلد
هر جا برود دوباره بر می‌گردد

۲
صد بار دویدم و نشستم دریا
چون موج نیامدی به دستم دریا
بر ساحل بوالخیر کریمانه بمان
من خاک کف پای تو هستم دریا

۳
هر چند که مثل جاده ناهموارم
امشب سبدی ستاره با خود دارم
در گوشه دشتی دلم می‌گویم
دلوار عزیز دوستت می‌دارم

۴
ای چَشم تو چِشمه‌سار بیداری‌ها
با زخم هزارساله دلداری‌ها
لبخند تو را به خاک خواهد مالید
ای خصم زبون، تفنگ دلواری‌ها

...
بوالخیر،. بندری کوچک در حوالی بوشهر. ما به مناسبت نیمه‌ شعبان، در حسینیه این بندر شعر خواندیم.

هیهات که ایران کمرش خم بشود!

راضیه مظفری — Mon, 23 Jun 2025 20:25:00 GMT

عمریست که از نام شما دم زده ایم
از عشق شما به خانه پرچم زده ایم

هیهات که ایران کمرش خم بشود!
ما تکیه به دیوار محرم زده ایم

وقتی که شناسنامه صادر نشده

فاطمه سادات آل مجتبی — Mon, 23 Jun 2025 16:18:00 GMT

آه از غم عکس های ظاهر نشده
از طفل برای مرگ حاضر نشده

ای جنگ چگونه مهر ابطال زدی
وقتی که شناسنامه صادر نشده

فریاد بزن که: مرگ بر آمریکا

سعید سلیمان پور ارومی — Sun, 22 Jun 2025 08:03:00 GMT

خونخوار جهان، ننگ بشر، آمریکا
قطب ستم و محور شر، آمریکا

برخیز که وقت رزم با شیطان است
فریاد بزن که: مرگ بر آمریکا

تنها سپرم تیغه شمشیر من است

علی داوودی — Sun, 22 Jun 2025 07:43:00 GMT

بشنو که جهان نام جهانگیر من است
پیروزی ناگزیر تقدیر من است

سر می‌دهم و نمی‌دهم تیغم را
تنها سپرم تیغه شمشیر من است

پا را ز گلیم خود فراتر بردی تا پای تو را قطع کنیم آمریکا

میلاد عرفان پور — Sun, 22 Jun 2025 07:26:00 GMT

ای شومی نامت از قدیم آمریکا!
ای ملعبه‌ی اورشلیم! آمریکا!

پا را ز گلیم خود فراتر بردی
تا پای تو را قطع کنیم آمریکا

محکم طرف درست تاریخ بایست

محمدرضا وحیدزاده — Sat, 21 Jun 2025 11:05:00 GMT

این شاخۀ شوم برکن از بیخ، بایست
ما را چه غم از طعنه و توبیخ، بایست

چشم همۀ حقیقت و کفر به ماست
محکم طرف درست تاریخ بایست

پرونده صهیونیزم را ایران بست

محدثه آشتیانی — Sat, 21 Jun 2025 07:35:00 GMT

می‌پیچد روزی این خبر دست به دست
شب آمد و در نبردِ خورشید شکست

در اولِ هرکتاب خواهند نوشت
پرونده صهیونیزم را ایران بست

این عید غدیر، عید قربانش شد

فاطمه نانی زاد — Sat, 21 Jun 2025 07:29:00 GMT

بر بال نسیم می رود دست به دست
در متن خبر، باز گل لاله نشست

این عید غدیر، عید قربانش شد
سردار به یاران شهیدش پیوست

ای سرو رشید تا ابد آزاده
خونخواهی تو در سر ما افتاده

یاد تو همیشه در نظر می ماند
سردار شهید علی حاجی زاده

یک جمعه‌ی نزدیک، نصلّی فی القدس

سیدمحمد جواد شرافت — Fri, 20 Jun 2025 05:35:00 GMT

ماییم و شکوهِ نصر ان‌شاء‌الله
قدس است و شکستِ حصر ان‌شاء‌الله

یک جمعه‌ی نزدیک، نصلّی فی القدس
همراه امام عصر ان‌شاء‌الله

امروز جهان از تو خبر خواهد گفت

شهاب مهری — Tue, 17 Jun 2025 03:20:00 GMT

از صحبت روشن "سحر" خواهد گفت
از مجری و قاب شعله‌ور خواهد گفت

دیروز تو اخبار جهان را گفتی
امروز جهان از تو خبر خواهد گفت

پهپاد نه! سوز دل مظلومان است

علی داوودی — Sun, 15 Jun 2025 14:22:00 GMT

بشنو که جهان نام جهانگیر من است
پیروزی ناگزیر تقدیر من است

سر میدهم و نمیدهم تیغم را
تنها سپرم تیغه شمشیر من است

موشک نه!؛ که این دعای محرومان است
پهپاد نه! سوز دل مظلومان است

هر تیر که بر هدف خورد در میدان
فریادی از بریده حلقومان است

با موشک خود به جنگ پایان دادیم

محمد مهدی خانمحمدی — Sun, 15 Jun 2025 01:48:00 GMT

با رنگ خدا به رنگ پایان دادیم
با آینگی به سنگ پایان دادیم

گفتند به ما جنگ طلب، ما صلحیم
با موشک خود به جنگ پایان دادیم

تو قایق کاغذی و ایران، طوفان

محمد مهدی خانمحمدی — Sun, 15 Jun 2025 01:46:00 GMT

آواره‌ی روزگار آواره‌تری
از پاره‌ی نقشه، نقشه‌ای پاره‌تری

تو قایق کاغذی و ایران، طوفان
با هر موج جدید بیچاره‌تری

زین پس جغرافیای صدپاره تویی

سیدعلیرضا شفیعی — Sun, 15 Jun 2025 01:29:00 GMT

زین پس جغرافیای صدپاره تویی
سرگشته و گمگشته و آواره تویی

هی موشک و هی موشک و هی موشک و هی!
بیچاره ی بیچاره ی بیچاره تویی!

این خون غدیر است به جوش آمده باز

میلاد عرفان پور — Fri, 13 Jun 2025 13:39:00 GMT

صبح از دل این غبار برمی‌خیزد
از معرکه بانگ یار برمی‌خیزد

این خون غدیر است به جوش آمده باز
پیداست که ذوالفقار برمی‌خیزد

یک مرتبه تو بجای من حرف بزن

صامره حبیبی — Sun, 01 Jun 2025 16:57:00 GMT

از گریه بی صدای من حرف بزن
از غربت کربلای من حرف بزن
من کودک غزه ام دهانم بسته ست
یک مرتبه تو بجای من حرف بزن

از هرچه امید، ناامیدم کردند
با عمر نکرده، موسپیدم کردند
تنها یک روز عضو دنیا بودم
فردای تولدم شهیدم کردند

از خانه آرزو نمانده اثری
نه خنده کودکی نه شوق دگری
اینجا همه از مرگ سخن می گویند
از زندگی ای کاش بیاید خبری

چند رباعی با یاد روزگاری که در مدرسه علمیه رضویه قم تحصیل می‌کردیم.

صادق رحمانی — Thu, 24 Apr 2025 07:08:00 GMT

چند رباعی با یاد روزگاری که در مدرسه علمیه رضویه قم تحصیل می‌کردیم.

در مدرسه نیم عمر ما خام گذشت
نیم دگرش به بحث احکام گذشت
هر شب به هوای دیدنش خوابیدیم
هر صبح به زیر دوش حمام گذشت

در باب خیار ترکتازی ممنوع
با مردم قم زبان‌درازی ممنوع
در مدرسه حوض بود و ما حوزویان
آتش بودیم و آب‌بازی ممنوع

هرچند که روزگار ضیقی‌ها بود
دوران شریفی از رفیقی‌ها بود

از سطح مقدمات تا پایه‌ی هفت
این مدرسه در دست عمیقی‌ها بود

*عمیقی نام چند طلبه فامیل ابرکوهی در مدرسه علمیه رضویه قم بود.

خواندیم کتاب و مثل طوطی خواندیم
منطق‌های غلط‌غلوطی خواندیم
ای کاش که درس عاشقی می‌خواندیم
آن سال که روز و شب سیوطی خواندیم

چهار رباعی برای مانایاد دکتر ابومحبوب

صادق رحمانی — Mon, 24 Mar 2025 07:06:00 GMT

چهار رباعی برای مانایاد دکتر ابومحبوب

افتاد نگاه مست استاد به من
چشمش گویی میکده‌ای داد به من
از چشم افتاد آن چه در عالم بود
وقتی استاد چشمش افتاد به من

می‌آید های و هوی تو از همه سو
آرامش توفانی گیسوی تو کو
از خانه به سوی بی نهایت رفتی
در خانه به انتظار، مریم بانو

در باز شد و باز دری در بن‌بست
پشت در نیستی، دری دیگر هست
از «شعر برای شعر»*، شعری خواندم
بازی آمد پشت در بسته نشست

*مجموعه شعر احمد ابومحبوب

گفتم استاد در دلم آشوب است
گفتی نگران نباش حالم خوب است
محبوب در این جهان زیاد است اما
محبوب من احمد ابومحبوب است

شبگرد همیشگی نیامد سر چاه

محمدرضا سهرابی نژاد — Sun, 16 Mar 2025 13:17:00 GMT

برخاست به روی بوم خود ماه کشید
بین دو سه نخل حلقه ای چاه کشید
شبگرد همیشگی نیامد سر چاه
نقاش به گریه آمد و آه کشید
::

این تحفه ی من ز وادی لاتخف است
خاکی که مزین به امیر شرف است
از آن همه اشک بر سر چاه همین
یک قطره به جا مانده که درّ نجف است
::

ای نام تو خطبه های طوفاتی ما
ای مایه ی جرآت و رجزخوانی ما
خون تو به خاک این شرافت را داد
تا مهر شود برای پیشانی ما
::

کی غیرت مردانه ی ما بگذارد
دشمن به حریم خانه پا بگذارد
هر کس که قدم به خاک ما بگذارد
باید سر خویش را به جا بگذارد

::

با آنکه گلوله اش تنم را بوسید
خون زد شتک و پیرهنم را بوسید
آنقدر گلوله بر تن خصم زدم
تا خم شد و خاک وطنم را بوسید

من جز تو کسی نمی توانم باشم

محمدرضا معلمی — Sun, 16 Mar 2025 10:22:00 GMT

بیش از هوسی نمی توانم باشم
بی تو نفسی نمی توانم باشم

از صحبت آیینه چنین معلوم است
من جز تو کسی نمی توانم باشم

::

هر جا که تویی به شوق شوری برپاست
هر جا که منم به جبر غم هم آنجاست

آنسان که توی چقدر انسان زیبا

اینسان که منم چقدر انسان تنهاست

::

اوضاع جهان رو به خرابی ست هنوز
در تاب و تب بی تب و تابی ست هنوز

با این همه با تو آسمانی که مراست
آبی ست هنوز آفتابی ست هنوز

::

سرسبز، بهشت کوجکی ساخته بود
شاداب به آفتاب دلباخته بود

باران زده بود و صورت باغچه باز
از صحبت آسمان گل انداخته بود

::

بی حسرت زندگی سبک چون آهی
بی آنکه به برگشت بخواهم راهی

یک روز به سوی تو می آرند مرا
بر شانه ی لااله الا الهی

یلداست... انار دانه کردن خوب است

مسعود یوسف پور — Fri, 20 Dec 2024 13:18:00 GMT

دوری تو را بهانه کردن خوب است
شِکوِه ز غم زمانه کردن خوب است

از دیده به جای اشک، خون می‌گریم
یلداست... انار دانه کردن خوب است

من راز که ام که اینچنین پنهانم؟

محمدمهدی سیار — Tue, 26 Mar 2024 11:10:00 GMT

شب آمده با تمام تنهایی من
شب آمده هم کلام تنهایی من
شب آمده تنهایی تو نامش چیست؟
دلتنگی توست نام تنهایی من

دل آیه ی ناگاهی و ناآگاهی ست
دفترچه ی خاطرات خاطرخواهی ست
دل بی غم عشق، قصه ی بی هیجان
دل بی غم عشق برکه ی بی ماهی ست

دیری ست منِ خاک نشین پنهانم
در نه توی افلاک و زمین پنهانم
حتی خودم از خودم ندارم خبری
من راز که ام که اینچنین پنهانم؟

گشتم همه شهر را سراسر گشتم
گشتم همه عمر این در و آن در گشتم
یک نامه ی محرمانه از خویش به خویش
من آمدم و رساندم و برگشتم

ای رود! عجب طبع روانی داری

حامد طونی — Tue, 26 Mar 2024 07:43:00 GMT

بی‌رنگ از آسمان نشانی داری
بی‌واژه برای خود زبانی داری
حيرت‌زده غرق می‌شوم در شعرت
ای رود! عجب طبع روانی داری

آن تجربۀ بکر، تکانم می‌داد
هر لحظه طراوتی به جانم می‌داد
دیدم که درخت با هزاران انگشت
این‌سو آن‌سو، تو را نشانم می‌داد

يك گوشۀ شهر، بی‌ترنّم شده‌ام
زندانی های و هوی مردم شده‌ام
گلدستۀ مسجدی غریبم که دریغ
چندی‌ست میان برج‌ها گم شده‌ام

عارف بود و رسالۀ توحیدش
واعظ بود و بشارت و تهدیدش
از گمشدۀ خویش _خدا_ می‌گفتند
آنی که شهید آشکارا دیدش

بی‌خواب پی هم‌نفسی می‌گردد
بی‌تاب پی دادرسی می‌گردد
انگار که هر شب آسمان، ماه به دست
تا صبح به دنبال کسی می‌گردد

از من تا او هزار فرسخ راه است

هادی سعیدی کیاسری — Tue, 26 Mar 2024 06:33:00 GMT

هستی جز شش جهت پریشانی نیست
جمعیت در بساط حیرانی نیست
از لوح جبین رستگاران خواندیم
این کار دل است کار پیشانی نیست

در شهر شما گم است تنهایی من
بازیچه مردم است تنهایی من
من خود او را نمی شناسم شاید
اشک است تبسم است تنهایی من

شعری در لب های کسی زندانی ست
شوری در نای و نفسی زندانی ست
سیمرغی در قاب قفس بال افشان
قافی در بال مگسی زندانی ست

تفسیر گل از نگاه آهو در باغ
شعری به زبان عطر شب بو در باغ
مهتابی من ماه در شب شهریور
لیمو لیمو چراغ جادو در باغ

جانی که اسیر زندگی در تن ماست
بی چهره و بی چگونه نامش من ماست
این یک دو نفس گیر و گرفتاری نیز
جان کندن جان کندن جان کندن ماست

گفتند برو عمر سفر کوتاه است
چون می روم و نمی رسم جانکاه است
از او تا من فاصله یک گام اما
از من تا او هزار فرسخ راه است

بس قافله ی غرقه به خون در راه است

محمدعلی مجاهدی — Fri, 05 Jan 2024 17:58:00 GMT

کرمان شهدای فحل و نامی دارد
جمعی که خدای شان گرامی دارد

بس قافله ی غرقه به خون در راه است
راه شهدا مگر تمامی دارد؟

این رود رها نمی‌کند راهش‌ را

حامد طونی — Wed, 18 Oct 2023 09:38:00 GMT

دیوار مشو مسیر دل‌خواهش ‌را
جریان زلال ناخودآگاهش ‌‌را

در هر قدمی سنگ بروید هم‌ باز
این رود رها نمی‌کند راهش‌ را

جمهوری اسلامی ایران حرم است

میلاد عرفان پور — Thu, 06 Apr 2023 05:16:00 GMT

دیدار بهاری من و گنجشکان
آرامش جاری من و گنجشکان

من این طرف میزم و آنها آن سو
صبحانه ی کاری من و گنجشکان

گر سر برود ز سر هوایت نرود
تأثیر طلسم چشم هایت نرود

فرشی ز دل شکسته انداخته ام
آهسته بیا، شیشه به پایت نرود

بی تو همه ی خاطره ها خاک شده ست
از شهر نشان عشق ما پاک شده ست

چندی ست که گل فروشی کوچه ی ما
بنگاه معاملات املاک شده ست

می میری اگر مرگ ببینی تب را
تاریک تفأل بزنی کوکب را

خورشید اگر سری برآری زنده ست
آنقدر نگو شب که بسازی شب را

از پشت تو رود پشت سد می گرید
دریا هنگام جزر و مد می گرید

باران یعنی که آسمان مدت هاست
وقتی به تو فکر می کند می گرید

می سوزد و می تابد و می افروزد
از نور برای خود قبا می دوزد

از شرم و حیاست هر چه دارد خورشید
چشمی که به او خیره شود می سوزد

سرو است و به ایستادگی متهم است
از شش جهت آماج هزاران ستم است

شعرم همه ارزانی این یک مصراع
جمهوری اسلامی ایران حرم است

بوی صلوات می دهد دستانم

سعید بیابانکی — Fri, 17 Feb 2023 16:41:00 GMT

تا داشته ام فقط تو را داشته ام
با یاد تو قدّ و قامت افراشته ام

بوی صلوات می دهد دستانم
از بس که گل محمدی کاشته ام

از رفتنِ تو دو روز نگذشته هنوز

مبین اردستانی — Wed, 18 Jan 2023 22:40:00 GMT

غم آینه‌دارِ حسّ و حالش شده‌ است
دیدارِ تو رویای محالش شده است

از رفتنِ تو دو روز نگذشته هنوز
دلتنگیِ من هزار سالش شده است

این قوم که روشن است تاریکی‌شان

علی داوودی — Sun, 30 Oct 2022 15:45:00 GMT

هرچند به شور و اشتیاق آمده‌اند
داس‌اند و به پابوسی باغ آمده‌اند

این قوم که روشن است تاریکی‌شان
امروز به کشتن چراغ آمده‌اند

با این‌همه چشم، آسمان در پی کیست

میلاد عرفان پور — Wed, 23 Mar 2022 06:10:00 GMT

با گردش بی‌امان، زمان در پی کیست؟
اینگونه جهان با هیجان در پی کیست؟

دنبال که اینچنین زمین می‌گردد؟
با این‌همه چشم، آسمان در پی کیست؟

جان کندن تدریجی از این بدتر نیست

جلیل واقع طلب — Thu, 20 Jan 2022 18:24:00 GMT

در این سفر آشنا که لازم داری
گاهی جایی دعا که لازم داری
گیرم که به درد هیچ کاری نخورم
اما سپر بلا که لازم داری

بگذار هزینه ی تو جانم باشد
عشق تو تمام دومانم باشد
دل تحفه که نیست هستی ام پیش کِشَت
چیزی گفتم که در توانم باشد

عشق تو بلاست جان نمی فهمد که
غم پوست و استخوان نمی فهمد که
جان کندن تدریجی از این بدتر نیست
این دل این دل زبان نمی فهمد که

ما را به سر آرزوی دیگر باشد

میلاد عرفان پور — Thu, 06 Jan 2022 11:36:00 GMT

آنجا که هر آرزو میسر باشد
ما را به سر آرزوی دیگر باشد
دنبال در سوخته ای می گردیم
شاید که در بهشت آن در باشد

آرامش جادوانه ای باشد و من

سیدعلیرضا شفیعی — Mon, 15 Nov 2021 07:50:00 GMT

بر لب تپش ترانه ای باشد و من
آرامش جادوانه ای باشد و من

از این همه های و هو چه حاصل؟! ای کاش
غوغای کتابخانه ای باشد و من

سرباز شدن برای سرباختن است

میلاد عرفان پور — Thu, 26 Aug 2021 03:40:00 GMT

تا اول و آخر سفر، باختن است
در بازی عشق، برد در باختن است

از پیکر بی‌سرم تعجب نکنید
سرباز شدن برای سرباختن است

در کوچه آفتاب پیدا کردم

قیصر امین پور — Fri, 04 Dec 2020 05:56:00 GMT

در خواب شبی شهاب پیدا کردم
در رقص سراب آب پیدا کردم

این دفتر پر ترانه را هم روزی
در کوچه ی آفتاب پیدا کردم

دفتر شعر «در کوچه آفتاب»

پاییز بهاری است که عاشق شده است

میلاد عرفان پور — Tue, 22 Sep 2020 10:17:00 GMT

تلخ است که لبریز حقایق شده است
زرد است که با درد موافق شده است
عاشق نشدی و گرنه می فهمیدی
پاییز بهاری است که عاشق شده است

یادت نرود که «حاج‌قاسم» می‌گفت:

مجتبی احمدی — Fri, 14 Feb 2020 03:40:00 GMT

ای باورِ ناب! غرق در شک نشدی
از راهِ دل‌آگاهان، منفک نشدی
در سنگر و خاکریز ماندی، ای مرد!
آلودۀ این دفتر و دستک نشدی
•
با دفترِ کارِ خود معطّل ماندیم
در پَستیِ پُست‌های مهمل ماندیم
رفتی تو به آسمان رسیدی، اما
ما پشتِ همین میزِ مجلّل ماندیم
•
آن‌سو، سرِ تشنگانِ قدرت، در جنگ
این‌سو، پای قبیلۀ خدمت، لنگ
رفتی، رفتی، رفتی، رفتی، رفتی...
از اهلِ ریا، دور شدی صد فرسنگ
•
چون کوه، صبور و راد ماندی، ای مرد!
تو دشمنِ حزبِ باد ماندی، ای مرد!
هرگاه که وقتِ انتخابات رسید
کاندیدای جهاد ماندی، ای مرد!
•
می‌گفت: کرَم، سیرۀ پیغمبرِ ماست
می‌گفت که: مردم‌داری، باورِ ماست
یادت نرود که «حاج‌قاسم» می‌گفت:
«آن دخترِ کم‌حجاب هم، دخترِ ماست»
•
فرماندهِ دل‌های پریشان! برگرد
شیرآهن‌کوه! مردِ میدان! برگرد
خوزستان، سیستان، خراسان، کرمان...
سردار! بیا برای ایران برگرد
•
گفتی که نبردِ حق و باطل، علنی‌ست
این شورشِ شومِ دشمنی اهرمنی‌ست
- قاسم، قاسم، ایران: دربندِ شبیم
- ایران، ایران، قاسم: صبح آمدنی‌ست.

این تازه فقط اول بسم‌الله است!

میلاد عرفان پور — Wed, 08 Jan 2020 11:23:00 GMT

طوفان خروش و خشم ما در راه است
سوگند به آه، عمرتان کوتاه است

با سوره‌ی انتقام برمی‌گردیم
این تازه فقط اول بسم‌الله است!

باید به شهیدان تو پیوست حسین

میلاد عرفان پور — Fri, 03 Jan 2020 02:46:00 GMT

آن لحظه که جان می‌رود از دست حسین!
دیدار تو آخرین امید است حسین!

تا همّت عشق است چرا منّت مرگ؟
باید به شهیدان تو پیوست حسین!

دلبسته ی کار خوب، در جای مدرن

رقیه ندیری — Tue, 26 Nov 2019 19:14:00 GMT

آن دخترکان به عشق دنیای مدرن
دلبسته ی کار خوب، در جای مدرن

از خانه به جای ظرف شستن رفتند
در شرکت ها به کلفَتی های مدرن

دیرآمدنت عزیز، دیرآمدنت

رقیه ندیری — Tue, 26 Nov 2019 19:12:00 GMT

دیر آمدنت بهانه یادم داده
صدها غزل و ترانه یادم داده

دیرآمدنت عزیز، دیرآمدنت
بی تابی کودکانه یادم دادهَ

قبل از هیجان گل شدن، افتاده

رقیه ندیری — Tue, 26 Nov 2019 19:09:00 GMT

در حاشیه ی زرد چمن افتاده
قبل از هیجان گل شدن، افتاده

این غنچه ی سرخ، گرمی عشقی بود،
یا بوسه ی سردِ از دهن افتاده؟َ

انگشت نمای رفتگرها شده ایم

رقیه ندیری — Sun, 27 Oct 2019 19:06:00 GMT

در سینه ی خود دلی مکدر داریم
از کینه به دل سیاه لشکر داریم

انگشت نمای رفتگرها شده ایم
با کوه زباله ای که در سر داریم

دیدند که آغوش خدا منتظر است

حسن دلبری — Wed, 11 Sep 2019 13:10:00 GMT

دستان تو مثل دو کبوتر رفتند
سیراب تر از زمزم و کوثر رفتند

دیدند که آغوش خدا منتظر است
دستان تو از خودت جلوتر رفتند

تو اشک غم حسین را پاک نکن

محمدجواد غفور زاده — Mon, 09 Sep 2019 08:23:00 GMT

این اشک رهایت از دل خاک کند
بالت بدهد راهی افلاک کند

تو اشک غم حسین را پاک نکن
بگذار که این اشک تو را پاک کند

منبع:
http://www.shereheyat.ir/poetry/poems/%D8%A7%D8%B4%DA%A9-%D8%BA%D9%85-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86

چهل رباعی عاشورایی/ نذر حضرت علی اصغر علیه السلام

سیدمهدی حسینی — Thu, 05 Sep 2019 20:06:00 GMT

با طبع شهیدپرور آغاز کنم
از نیزه بگویم از سر آغاز کنم
معراج من است کربلای تو حسین
با نام علی اصغر آغاز کنم

این شور و حماسه، خبری کم دارد
میدان عطش دلاوری کم دارد
هفتاد و دو سرو سرفراز افتاده،
انگار علی اصغری کم دارد

از لشکر کوفه این خبر می‌آید
زخم است و دوباره بر جگر می‌آید
این‌بار هدف کیست؟ پدر یا که پسر؟
تیر است و به قصد سه نفر می‌آید!

تیر است و قساوت خودش را دارد
زخم است و جراحت خودش را دارد
با این‌که مسیر قصه، تیر است و گلو
این قصه طراوت خودش را دارد

پرسید پدر؟ پسر؟ هدف آخر کیست؟
انگار که دل توی دل مادر نیست
ای تیر! به غیر زخم بر جان رباب،
حرفِ درگوشی تو با اصغر چیست

این طفل، قیامت خودش را دارد
با مرگ، اشارت خودش را دارد
با تیر، قرار دارد این ذبح عظیم
او سبک شهادت خودش را دارد

زخمی‌ست که سر باز کند با این تیر
مرغی‌ست که پر باز کند با این تیر
طوبای بهشت، آشیانش شده است
این بسمله پرواز کند با این تیر

غوغای عطش بود و فراتی می‌خواست
از خضر نجات، آب حیاتی می‌خواست
طوفان بلا ساحل امنی می‌جُست
این قوم، سفینة النجاتی می‌خواست

در هرم عطش بود فراتی دیگر
در جستجوی آب حیاتی دیگر
این ورطه - که سی هزار قربانی داشت-
می‌خواست سفینة النجاتی دیگر

می‌رفت به سمت لشکر بی‌خبران
می‌گفت رباب، مادرانه، نگران:
خورشید! متاب بر گلوی پسرم
می‌ترسم چشمی بزند زخم بر آن...

رفتی و نگاه مادرت دنبالت
لبخند خبر می‌دهد از احوالت
آغوش به روی مرگ واکرده‌ای و،
تیر است که آمده به استقبالت

می‌دید غریبی پدر را و... گریست
مادر را و سوز جگر را و... گریست
جز تیر، کسی حرف دلش را نشنید
بر حنجر او گذاشت سر را و گریست

ای تیر مرا به آرزویم برسان!
یعنی به برادر و عمویم برسان
حالا که پدر، تشنه لبیک من است
بی‌تاب خودت را به گلویم برسان

لبیک به اوست آرزویم؛ لبیک!
می‌گویم با خون گلویم لبیک
تفسیر عظیم «یتلظّی عطشا»ست
لب باز نمودم که بگویم: «لبیک»

من نیز یکی از آن همه مردانت
قابل شده این جان، که شود قربانت؟
حالا که بلا دور سرت می‌گردد
بگذار علی شود بلاگردانت

باید که به روی دست، قرآن ببرم
شش آیه از آن سوره انسان ببرم
تا قرآن باز، روی نیزه نرود
باید که تو را نیز به میدان ببرم

شش‌ماهه خود را که به میدان آورد
گفتند حسین، تیغ برّان آورد
سوگند به قرآن! که پی معجزه است...
این بار به جای تیغ، قرآن آورد!

ای قوم! حسین، محشرش را آورد
بی‌تاب‌ترین دلاورش را آورد
ای وای! حریف او چرا حرمله است؟
حالا که علیِ اصغرش را آورد

طفل است ولی حیدرِ دیگر شده است
شش‌ماهه او یک‌تنه لشکر شده است
آمد میدان، شد سپر جان امام
حالا اصغر، علی اکبر شده است

بر حجت حق، حجت آخر شده است
با خون گلو، چشمه باور شده است
آیا علی‌اصغر است بر دست حسین؟
قرآن حسین، ثقل اکبر شده است

قربانی راه دین از این بهتر چیست؟
این طفل، لبش ز گریه حتی تر نیست!
این تیر سه‌شعبه چیست در پاسخ او؟
این کودک در مقابل لشکر کیست؟

این گریه، نه! زخم بر تن احساس است!
طفل است و تلظی... رجزش هم خاص است!
با تیر سه‌شعبه گفت دشمن، این طفل
هم قاسم، هم اکبر، هم عباس است

طفل است؟ نه! این کمال خود را دارد
در یاری تو، مجال خود را دارد
این نیست تلظی و رجزخواندن اوست!
این شیر، زبان حال خود را دارد

پرپر می‌زد دلی کبوتر می‌خواست
در لجّه خون، تنی شناور می‌خواست
در هرم عطش بود و تلظی می‌کرد
این ماهی سرخ، حوض کوثر می‌خواست!

او رفت که بی‌تاب کند لشکر را
از شرم عطش آب کند لشکر را؟
او در پی تشنه حقیقت می‌گشت
می‌رفت که سیراب کند لشکر را

«کیف یتلظی» به زبان جاری شد
یک علقمه زخم، ناگهان جاری شد
از خون گلوی خشکِ آن ذبح عظیم
یک رود به سمت آسمان جاری شد

اين رود زلال شد سراب من و تو
با آن‌كه عطش، گرفته تاب من و تو
من تشنه‏ يارى‏ام، تويى تشنه‏ آب
فوارّه‏ خون است جواب من و تو!

هستی شما حرام شد ای مردم
آلوده به ننگ و نام شد ای مردم
«کیف یتلظی عطشا» یعنی که
حجت به شما تمام شد ای مردم!

لبخند و نگاه، گفتگوی اصغر
یاری ز امام، آرزوی اصغر
انگار به قلب عالم هستی خورد
تیری که زدند بر گلوی اصغر...

شد گندم ری طعم هواخواهی‌شان
دیدی که چه بود اوج خداخواهی‌شان!
دیدی که چگونه اصغرم را کشتند
با نیت قربتاً الی اللهی‌شان!

شش ماهه ز هفتاد و دو تن برتر شد
او اصغر بود و اکبری دیگر شد
کامل شدن گل است پرپرشدنش
این غنچه ولی گل نشده، پرپر شد!

قدقامت گفت و رفت تا ساحت عرش
بر دست پدر، درست در قامت عرش
تسبیح هزاردانه شد خون گلو
تسبیح هزار دانه شد زینت عرش

شب‌هایم مهتاب ندارد دیگر
مادر، بی‌تو خواب ندارد دیگر
گهواره خالی از تو آغوش من است
گهواره تو تاب ندارد دیگر

گفتند بر او داغ مجسم بزنند
یک تیر ولی سه زخم توام بزنند
حتی گهواره علی را بردند
تا تیر به قلب مادرش هم بزنند

شش‌ماهه‌ام! ای طفل کفن‌پوش رباب!
جایت خالی‌ست توی آغوش رباب
در من انگار، کودکی می‌گرید
هر روز صدای توست در گوش رباب...

وقتی که عطش به جان تو پنجه کشید
از داغ تو شد شرم، سراپا خورشید
تیری که جسور شد گلویت را زد،
آتش شد و خیمه‌های ما را بلعید

حالا من و، اشک و، شب مهتابی و او
لالایی خواب و، تب بی‌خوابی و او
گهواره کودک مرا پس بدهید
من باشم و، تنهایی و، بی‌تابی و او

خون شهدا جدا و، خون تو جدا
خون تو چراغ کاروان شهدا
یا ثارالله و ابن ثاره! پسرم
ای خون خدا و پسرخون خدا

شش‌ماهه من خسرو شیرین‌دهنان
قنداقه او رایت خونین‌کفنان
زخم جگر من است و اندوه حسین
در خون علی اصغرم موج‌زنان

مگذار که زخم شعر من سر برود
حرف از نی و از علی اصغر برود
هفتاد و دو سر به روی نی کافی نیست؟
مگذار که این قافیه با سر برود!

از آخر مجلس شهدا را چیدند..

میلاد عرفان پور — Thu, 01 Aug 2019 18:48:00 GMT

یک پنجره، گلدانِ فراموش شده
یک خاطره، انسانِ فراموش شده
در خانه، جماعتی پی معجزه‌ها
بر طاقچه، قرآن فراموش شده
::
در این همه رنگ، آنچه می خواهی نیست
در این همه راه، غیر گمراهی نیست
در شهر خیابان به خیابان گشتم
آنقدر که آگهی ست آگاهی نیست
::
در اوج، خدا را سر ساعت خواندند
ما را به تماشای قیامت خواندند
از کوچ پرندگان سخن گفتی و من
دیدم که نمازی به جماعت خواندند
::
آن مست همیشه با حیا چشم تو بود
آن آینه ی رو به خدا چشم تو بود
دنیا همه شعر است به چشمم اما
شعری که تکان داد مرا چشم تو بود
::
ما سینه زدیم بی صدا باریدند
از هر چه که دم زدیم، آنها دیدند
ما مدعیان صف اول بودیم
از آخر مجلس شهدا را چیدند..

راهی به حریم او نداری برگرد

حسن دلبری — Thu, 11 Jul 2019 13:10:00 GMT

ای اشک تو رنگ و رو نداری برگرد
راهی به حریم او نداری برگرد

در دیده ی من نماز خون می خوانند
ای اشک اگر وضو نداری برگرد

هر غنچه که بر تو می‌فرستد صلوات

هادی فردوسی — Tue, 21 May 2019 21:03:00 GMT

با نام تو عشق، سرمدی خواهد شد
دل‌ها همه خالی از بدی خواهد شد
هر غنچه که بر تو می‌فرستد صلوات
یک روز گل محمدی خواهد شد

با نور علی دل به سیاهی ندهم
جز او به ولایتی گواهی ندهم
بر درگه مرتضی گدایی عشق است
آن را به هزار پادشاهی ندهم

زیبایی و ماه مست و دیوانه‌ی توست
بی‌تابی و هر ستاره پروانه‌ی توست
آن قدر کریمی که همه می‌دانند
خورشید گدای کوچک خانه‌ی توست

در دوره ی شاه جز یکی شاه نبود

محمد سلمانی — Mon, 20 May 2019 19:29:00 GMT

در دوره ی شاه جز یکی شاه نبود
آن هم که ز درد خلق آگاه نبود

اما خودمانیم که در دوره ی شاه
بود این همه برج ساز؟ والله نبود

از آدم و دام های شیطان می گفت

سید محمد مهدی شفیعی — Mon, 20 May 2019 19:09:00 GMT

از مرز ظریف کفر و ایمان می گفت
از آدم و دام های شیطان می گفت

در کرب و بلا حسین را می کشتند
در گوشه ی حجره خواجه عرفان می گفت

دیگر خبر از روایت فتحت نیست

سید محمد مهدی شفیعی — Mon, 20 May 2019 19:06:00 GMT

گرچه نه پلاک و نه جسد می بینیم
بعد از تو هنوز مستند می بینیم

دیگر خبر از روایت فتحت نیست
هر هفته دوشنبه ها نود می بینیم

اخبار نگفت چند چندند امروز

مهدی جهاندار — Fri, 22 Jun 2018 10:19:00 GMT

روسیّه: پر از بگوبخندند امروز
سوریّه: دلیر و سربلندند امروز

اما افسوس از عربستان و یمن
اخبار نگفت چند چندند امروز

یک بار دری به روشنایی وا کن

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:51:00 GMT

حُر باش و ادب به زاده ی زهرا کن
خود را چو زهیر، با حیا احیا کن

هر جای شبی صبح تو را منتظر است
یک بار دری به روشنایی وا کن

مولاست که لب تشنه به خاک افتاده ست

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:49:00 GMT

انگار پی نان و نوایید شما
چون مردم کوفه بی وفایید شما

مولاست که لب تشنه به خاک افتاده ست
ای آن همه ابر پس کجایید شما؟

نبض تو سلام زندگی بود به ما

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:48:00 GMT

نبض تو سلام زندگی بود به ما
تعلیم مرام زندگی بود به ما

پیوسته تپیدن تو ای قلب عزیز
تلقین مدام زندگی بود به ما

دیدم که به قربان کسی می رفتی

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:47:00 GMT

با خون جگر بازنگردی دل من!
با دیده ی تر بازنگردی دل من

دیدم که به قربان کسی می رفتی
خوش باد سفر! باز نگردی دل من

محتاج درنگیم در این کثرت رنگ

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:46:00 GMT

تنها و غریب مانده انسان در شهر
سنگین شده سایه ی رفیقان در شهر

محتاج درنگیم در این کثرت رنگ
این است دلیل راهبندان در شهر

وقتی به تو فکر می کند می گرید

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:44:00 GMT

از شوق تو رود پشت سد می گرید
دریا هنگام جزر و مد می گرید

باران یعنی که آسمان مدت هاست
وقتی به تو فکر می کند می گرید

روز آمده آفتاب تقسیم کند

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:43:00 GMT

روز آمده آفتاب تقسیم کند
شب آمده قرص خواب تقسیم کند

در برزخ روز و شب، غروب آمده است
تا بین همه شراب تقسیم کند

در برزخ شمر ماندن و حر شدن است

میلاد عرفان پور — Mon, 14 May 2018 02:08:00 GMT

با این همه برج و سایه ی نسیانش
انسان مدرن مانده و ایمانش

در برزخ شمر ماندن و حر شدن است
بر مرکب آهنین سرگردانش

کی می فهمی حال دل ما را؟ کی؟

میلاد عرفان پور — Mon, 14 May 2018 02:05:00 GMT

ای شاعر سیب گونه و گندم ری!
کی می فهمی حال دل ما را؟ کی؟

مضمون بلند توست گیسوی کسی
مضمون بلند ما سری بر سر نی

گفتید رفیقتان شما را نشناخت!؟

خلیل جوادی — Sun, 13 May 2018 15:28:00 GMT

گفتید رفیقتان شما را نشناخت!؟
شد مثل غریبه؟، آشنا را نشناخت؟

این مسئله ای نیست، یکی در جایی
وقتی که رئیس شد خدا را نشناخت

گفتیم چرا قیافه می گیرد پس؟!

خلیل جوادی — Sun, 13 May 2018 15:28:00 GMT

روی دو لبش سه من سبیل افتاده
بر قله بینی اش زگیل افتاده

گفتیم چرا قیافه می گیرد پس؟!
گفتند که از دماغ فیل افتاده

آزادی ام این که بنده ی او باشم

میلاد عرفان پور — Sun, 13 May 2018 15:19:00 GMT

آزادی ام این که بنده ی او باشم
در سینه دل تپنده ی او باشم

گیرم قفس است این جهان خوش دارم
در کنج قفس پرنده ی او باشم

هر روز مراقب است تا گم نشویم